The Tree of Life/Gustav Klimt

Kâlp/Kulp

Kâlp var, ***
Kulp var..!
Kâlp atar “TIK tık da tık tık…”
Kulp atar, “KIt KIT kıt”

Kâlp; nara benzer!
Hatta, narın ta kendisi.
Bilmecenin de, ta kendisi!
“Çarşıdan aldım bir tane, eve getirdim bin tane!”
Kâlp, nara benzer:
Başkalarının üzüntüsüyle de bin, sevinciyle de bin…


Kâlp, gerçek aşkla çarpar…
Allah aşkı
İnsanlık aşkı
Memleket aşkı
Yaşama/Yaşatma aşkı
Ve narın geri kalanı, aşkın bin çeşidi…
Kulp, sahte aşkla atar!
Gün gelir, suçüstü yakalanır.
“Ben narım” der, oysa hormonludur!

Kâlp özgürdür, kanatları sonsuz…
Kulp; tutsak, kafestedir.
Kendinedir her çarpışı: KIT kıt..!
Güç, ün, ünvan, koltuk, mal, mülk, para… …
Kefenin cebine sığmayan ne varsa, ona : KIRT Kırt..!
Kâlpse, geldiği gibi gideceğini bilir bu dünyadan
Son bir : ”Tık…”

Kulp; ata dursun, Kıt Kıt
Hırs, hesap, kitap, çıkar…
Kâlp, bir nar alır çarşıdan döner.
Mutluluksa bin mutluluk
Kederse bin kederle; TIK Tık..

Kâlp bu!
Tek bildiği hesap, nar hesabı!
“Zaten, kâlp işinde para yok!
Para işinde kâlp yok.” der, güler geçer
Nar bu!
Kıpkırmızı, mayhoş, kokulu..
Nar gibi kâlp bu.
Bir sevdiğine, bin sarılır!
Bir sevdiğine, bin üzülür…
Bir sevdiğini, bin unutmaz

Kâlp gibi kâlp işte
Hormonsuz, eğri büğrü…
Bir tane/ bin tane!

Seninki kâlp mi? Kulp mu?
Onu da sen söyle!

*** Kâlbin, şapkasını giydirdim. Kalp olmasın, Kâlp olsun diye…
A’sının şapkası düşünce, anlamı çıplak kalıyor.