The Illuminated Man Incoming NW Storm Photo by Steandeb

FIRTINA Fırtınaya karşı yürüyorum. Rüzgar, pardösümü çekiyor sırtımdan direnmesem, önüne katıp götürecek. Direnmesem… Bulutlara karışır mıyım? Yağmura… Sıcak ve uzak bir diyara yağar mıyım? Yağmam! Direnmeye devam, fırtınaya karşı. Yürüyorum… Mısralar, güz yaprakları gibi Uçuşuyor kafamda toplasam bir şiir ederler mi? Top bir ağaç gibi, bir şiir. Şiir gibi top bir ağaç. Göz alabildiğine bozkırda, bir başına. Ve yeşil dayatan kışa inat, yemyeşil. Ne güzel olurdu, yazdığın gerçek olsa. gerçeğin yazdığın olsa.… Yürümeye devam, yaprak dökerken. Yürüyorum mendirekte bir adam. baştan aşağı sırılsıklam, ama dik. Dalgalarla patlıyor sesi, kayalarda. Haykırdığı, denizle onun arasında bilemem. Mutlu bir tebessüm yayılıyor yüzüme sanki haykıran benim “Yeter Ulan!” diye. Benim, sensin, ve bütün suskunlar… Sükut altınsa da Bazen haykırmak lazım! Sesin, tüm sesleri bastırana dek. Birileri, canına yettiğini duyana dek… Ve arkanı dönüp, pardösünün yakalarını kaldırıp yürüyüp gitmek lazım… Fırtınaya karşı, ama dik.